Achtmaal/Zundert, 26 april 2018

We komen met 21 deelnemers bijeen in De Toekomst, een ouderwets aandoend dorpscafé met een bijzondere uitbater. In optocht rijden we naar Landgoed De Buisse Heide. Daar vertelt 'onze' IVN-natuurgids Johan van Laerhoven over landgoederen als de Buisse Heide. De eigenaren ervan hebben heel wat aan Nederlandse natuur beschermd, want natuurliefhebbers. Ondertussen horen we fitis, vink en zwartkop.
Landgoed De Buisse Heide diende
 het kunstenaarsechtpaar Richard Roland Holst en Henriëtte Roland Holst - van der Schalk als  zomerverblijf. Henriëtte erfde het landgoed van de familie Van der Hoeven. Zij ontvingen er gasten als Jan Toorop, Herman Gorter, Willem Drees, Berlage, Piet Kramer en velen anderen uit de wereld van kunst, cultuur en politiek.
We hebben de uitgezette gedichten(wandel)route op de Buisse Heide gelopen; daar komen natuur en cultuur samen.
Beuken vormen de laatste in de keten van bomengroei op zandgronden. Zij verdrukken uiteindelijk de eiken. Dennenwortels zoeken voedsel zo hoog mogelijk op de paden, want in de arme zandgrond zit dat niet.
In het Holoceen heeft de mens in vrij korte tijd enorm ingegrepen in de natuur, van 11.700 tot nu. Vergelijk de toepassing van prikkeldraad die de oude houtwallen vervingen, met alle gevolgen van dien voor flora en fauna.  Zie www.toporeis.nl om de veranderingen van de laatste 100 jaar te volgen.
We komen aan een mooie wei met pinksterbloemen: daarop legt vlinder oranjetipje haar eitjes. Mooi op tijd rijden we in karavaan naar Zundert.
Na de lunch in Brasserie VanGogh neemt gids Jacques Tighelaar ons mee het dorp in. Op de plek van de huidige brasserie stond het geboortehuis van Vincent van Gogh, de pastorie van zijn vader. Dat huis stortte begin vorige eeuw in. Moeder had er haar moestuin (uit pure noodzaak). De hervormde kinderen Van Gogh konden natuurlijk niet naar het katholieke dorpsschooltje: zij kregen onderwijs van gouvernantes, samen met de kinderen van een paar andere, gegoede families in de omgeving. Naar ons idee heel innovatief, dichtbij de natuur, onderwijs.

Na de goede lunch bij de gastvrije brasserie vertelt gids Jacques Tighelaer in de tuin van het geboortehuis over het leven van de kinderen van ds. Van Gogh. Het eerste kind van het gezin (moeder stamt uit de familie Boch, vgl. Villeroy et Boch), een Vincent,  sterft (zijn grafje ligt op de, sobere, begraafplaats). De tweede zoon krijgt ook de naam Vincnt, hij wordt precies een jaar na zijn broertje geboren.
Pas sinds de 60'er jaren heeft de gemeente Zundert interesse in haar wereldberoemde zoon Vincent. Een vrijwilliger heeft de leiding over de moestuin, analoog aan Vincents moeder moestuin. Hij onderhoudt die samen met groep 8 en hun opa's en oma's. Ook het kostershuis is opnieuw in gebruik. Jonge kunstenaars uit de hele wereld mogen er een maand wonen en werken, in ruil voor twee kunstwerken: eentje voor de verkoop en eentje voor plaatsing in de galerie met, hopelijk later, prijsstijging. Noord-Brabant financiert mee.
Dan komen we in het sobere kerkje: bij hervormden en gereformeerden staat HET WOORD centraal, geen beelden, geen tierelantijnen zoals in katholiek kerken. Hoe aandoenlijk is het simpele doopvontje waaronder een babykopje past.
Tenslotte kruipt een aantal van de groep op het gereserveerde terras van de brasserie in de zon: precies op tijd.
Op de terugweg regent het.
cocky verweij, publicaties
foto's Francis Huisman, idem cv